Hmm... Dobrze, że o tym piszesz. Niestety jestem tą mniej zorientowaną. Ja jestem jeszcze przed bierzmowaniem, za rok będę miała . Mam nadzieję, że się dobrze przygotuję i będę gotowa na czas !

hm ja mam szczerze mówiąc mieszane uczucia jeżeli chodzi o niektóre charyzmaty, bo słyszałam już różne rzeczy, np odnośnie daru mówienia językami toczy się taka dyskusja tu: http://www.dyskusje.katolik.pl/viewtopi … sc&start=0 (tzn chyba na pierwszej stronie jeszcze nie, tylko trochę dalej)... ja sama uczestniczylam w takiej modlitwie - tzn to nade mną się modlono - i właśnie było to tzw "mówienie językami"... i... chociaż podeszłam do tego z pozytywnym nastawieniem, to... nie do końca mnie to przekonało... widziałam też omdlenia w Duchu Świętym... i wydaje mi się, że do takich spraw trzeba zawsze ostrożnie podchodzic - bez nadmiernego krytycyzmu, ale i bez wielkich zachwytów
...bo i tak największym Cudem i Darem jest Eucharystia... myślę, że czasami fascynują nas właśnie takie niezwykłe zjawiska (mnie samą też) - a Msza św nam powszednieje... nie zachwycamy się tak tym największym Cudem... wiadomo - na pewno takie charyzmaty są potrzebne - ale myślę, że o wiele ważniejsze jest to, co takie "zwyczajne" - Msza św, modlitwa, dobre uczynki... wszystkie te codzienne cuda...

ja przez długi czas bardzo z rezerwą podchodziłam do takich ,,widocznych" Darów Ducha Św. - zaśnięcie w Panu czy mówienie językami, bo miałam złe wspomnienia ze wspólnoty Ruchu Światło Życie w którym byłam, że podczas czuwań na znak animatora nagle wszyscy inni animatorzy dostawali daru języków, było to takie wymuszone i czułam wielki niepokój.


Mam taką propozycję byśmy napiali czy czujemy, że otrzymaliśmy jakiś dar od Ducha Śwętego który pomaga nam służyc?

Ja już parę lat temu odkryłam, że mam rozwiniętą empatię, pozwala mi to dobrze pozna człowieka nawet po pierwszej rozmowie, czasami to pomoc a czasami trudnos bo przeżywam kłopoty innych, innym darem jest to, że gdy np. ktoś ma kontakt z czarami, talizmanami czy czymś takim czuję niepokój zanim ta osoba powie mi o tym lub zanim zauważę talizman. Myślę, że każdy z nas ma dary i nawet się o to nie podejrzewa.

ja odczuwam, że jednym z moich darów od Ducha Świętego jest radość, taka codzienna, uśmiech w wielu trudnych momentach... pewnie każdy z nas ma wiele takich codziennych darów, z niektórych pewnie nawet nie zdajemy sobie sprawy, albo, które się jeszcze nie ujawniły, a Duch czeka tylko na okazje żeby je uwidocznić

Wiele osób mówi mi, że jestem osobą idealną jeśli chodzi o rozmowy i zwierzenia- bardzo często zdarza się, że ktoś przychodzi, dzwoni, pisze żeby pogadać czasem o poważnych sprawach, a czasem o wszystkim i o niczym i ta osoba wie, że to nie pójdzie dalej w świat. I wspomniana przez Caritas pogoda ducha- większa, mniejsza, ale zawsze obecna w moim życiu.
Często nie zdajemy sobie sprawy z tych "zwykłych- niezwykłych" charyzmatów. Ale na pewno większość z nas spotkała się z osobami o których można powiedzieć, że są naprawdę charyzmatyczne. Ja osobiscie znam kilka takich osób, które potrafią zmobilizować mnie do działania, są ciągle w drodze, robią bardzo dużo w swoim środowisku i swoim przykładem pociągają innych do działania. Bez takich ludzi nie byłoby np. mnie w takiej postaci w jakiej jestem teraz

to wspaniałe uczucie zauważyć że moc Ducha Świętego jest tak bardzo żywa, doświadczając Jego obecności w takich właśnie okolicznościach... tak sobie myślę że to na ile wierzymy w coś takiego, na ile mamy do tego pozytywny stosunek, to też nie wiąże się tylko bezpośrednio z naszą wiarą... ja kiedyś taki miałam stosunek do tego nie bardzo, ale kiedy już się w tym uczestnbiczy, Duch Święty naprawdę porywa i usuwa wszystko... a potem człowiek już się nie zastanawia czy to jest dobre, prawdziwe itp. po prostu w tym trwa i już...

Byłam wczoraj na mszy, a później była właśnie modlitwa o uzdrowienie... W pewnym momencie ktoś zaczął mówić w innym języku, a ktoś inny go tłumaczył... To było niesamowite... I chciałam się w związku z tym zapytać o pewną sprawe... Ta osoba mówiła innym językiem tylko przez chwile, czy jest to zatem "chwilowy" charyzmat?? Może to banalne, ale nie znam na to odpowiedzi... Proszę  o podpowiedź....

Witam na forum

Jest to mój pierwszy tutaj post i dziękuję za zaproszenie Agnieszce.

Jeśli chodzi o dary Ducha Świętego to jest to coś wspaniałego i służy przede wszystkim do służenia innym, ale również do budowania samego siebie ,,bo kto językami mówi sam siebie buduje''.

Jest często krytykowane i zaniedbywane wszystko co związane z nadnaturalnością. Ja gdy byłem u bierzmowania to 90% ludzi traktowało to jako ostatnią wizytę w kościele. Ksiądz biskup pomodlił się, powiedział, że mamy dary ale nic z tym związanego nie nastąpiło.

Gdy w 2004 roku przyjąłem Jezusa jako Pana i Zbawiciela nie wiedziałem totalnie nic na temat darów duchowych. Podczas wakacji w 2005 roku pozyczyłem jedną książkę od kolega na różne tematy związane z chrześcijaństwem i tam osoba pisała, że dary Ducha Świętego może mieć każdy. Tak jak apostołowie dostali oraz wszyscy, którzy z nimi byli w sali podczas zesłania Ducha Świętego tak każdy może mieć to co Oni dostali. Ale mi się to w głowie nie mieściło. Wziąłem więc Biblię i zaczałem czytać i tam było napisane jasno i wyraźnie, że każdy może być ochrzczony Duchem Świętym. Powiedzialem więc Bogu, ok Jezu jeśli tak napisałeś w swoim Słowie to wierzę w to i proszę chcę poznać Ducha Świętego jako mojego przyjaciela.

Tego wieczora spałem na działce w namiocie, podczas gdy moja mama i brat spali w domku. Gdy połozyłem się spać, powiedziałem Jezu kocham Cię, dobranoc. I wtedy poczułem coś niesamowitego nie do opisania. Ogromne ciepło ogarniające całe me wnętrze, tak jakby ktoś bardzo mocno Cię przytulił. Poczułem Jego obecność. Nigdy czegoś podobnego nie przeżyłem i wtedy jakby coś ze środka chciało się uwolnić. Nie mogłem się powstrzymać i zacząłem mówić coś ,,dziwnego jak dla mnie''. Ale nie mogłem przestać, zacząłem płakać i nie wiedziałem co to jest. Rano gdy się obudziłem zapytałem Boga, Boże czy jeszcze to mam?
I znowu zacząłem mówić.

Teraz za każdym razem mogę modlić się językami, mogę modlić się po polsku i wiem, że Duch Święty od tamtej pory stał się moim najbliższym przyjacielem, nie zostawi mnie nigdy i Jego dary służą do zbudowania ludzi.

Jakiś czas później [około roku później] Słyszałem jak jedna osoba mówiła, że dzisiaj na tym spotkaniu możesz poprosić Boga o jaki chcesz dar i Duch Święty będzie chciał Ci go dać. Tylko pomódl się jaki dar to ma być. Bo Bóg chce przez nas działać i wspierać innych ludzi. Więc ja bardzo chciałem dwa: proroctwa oraz tłumaczeniu języków. Ale pomyślałem no tak ale ta osoba mówiła tylko o jednym.

I poprosiłem o dar proroctwa, co się wydarzyło to gdy modliliśmy się, jedna osoba stała na środku i modliliśmy się o nią, i inna osoba powiedziała ok: teraz jeśli ktoś otrzymał coś od Boga niech mówi do Jej życia. I zacząłem mówić!!! Byłem zszokowany. I zapytaliśmy się tej dziewczyny czy cokolwiek co mówiłem rzeczywiście dotyczyło Jej życia. I powiedziała, że tak. Później tłumaczyliśmy języki i dokładnie to samo, spalałem się ze wstydu, ale jednocześnie coś w środku nie pozwalało mi przestać mówić. Teraz wiem, że to był Duch Święty. Dlatego wiem, że relacja z Nim może być żywa i cudowna, jeśli tylko chcemy.

On chce napisał to w swoim słowie. ,, I Wyleję Ducha Mego na wszelkie ciała, i prorokować będa...'' ,, A takie znaki będą towarzyszyć wierzącym, w imieniu moim demony wypędzać będą, innymi językami mówić będą...''

Jesli się ktoś zastanawia czy może być ochrzczony Duchem Świętym i mieć z Nim relacje, to odpowiedź jest w Biblii.

Witaj HistoryMaker

co do bierzmowania to sie zgadzam pewno słyszeliście przed bierzmowaniem ze dla wielu to oficjalne pożegnanie z kosciołem w obecności biskupa

a co to tych darów to jestem pełna podziwu. Ja tak skrycie tez od jakiegoś czasu prosze o pewien dar ale widocznie moja wiara jeszcze jest za słaba...